Całość to kluczowe pojęcie, które trzeba rozumieć nie jako pojedynczy obowiązek, lecz jako pełen zakres odpowiedzialności związanej z opakowaniami — od momentu wprowadzenia produktu na rynek do jego przeznaczenia do odpadów i recyklingu. W praktyce oznacza to, że umowy B2B powinny wyraźnie rozdzielać role i obowiązki między producentem, dostawcą opakowań, hurtownikiem i sprzedawcą internetowym, tak aby żaden element łańcucha nie pozostawał bez jasnych zobowiązań dotyczących rejestracji, raportowania i finansowania systemów odbioru i recyklingu.
Realizacja zasady całości pod VerpackDG wymaga konkretnych działań: rejestracji w krajowych rejestrach, udziału w systemach dualnych, prowadzenia ewidencji mas opakowań oraz gotowości do udostępnienia dowodów na żądanie władz. W handlu elektronicznym szczególną wagę ma to, kto formalnie pełni rolę wprowadzającego — dlatego sklepy internetowe i ich kontrahenci muszą znać i stosować zasady VerpackDG już na etapie negocjacji.
W praktyce prawniczej przekłada się to na zestaw standardowych klauzul, które powinny znaleźć się w umowach B2B, by zabezpieczyć pełny zakres odpowiedzialności:
- oświadczenia i gwarancje dotyczące statusu wprowadzającego i zgodności z obowiązkami rejestracyjnymi;
- klauzule rozliczeniowe określające podział kosztów uczestnictwa w systemie dualnym;
- zobowiązania do współpracy, udostępniania dokumentacji i audytów;
- mechanizmy odszkodowawcze i ograniczenia odpowiedzialności oraz terminy przedawnienia.
Negocjując zapisy warto pamiętać o praktycznych mechanizmach zarządzania ryzykiem: wymóg ubezpieczenia odpowiedzialności za opakowania, progi materialności dla roszczeń, prawa do natychmiastowego rozwiązania umowy przy rażącym naruszeniu obowiązków rejestracyjnych oraz procedury naprawcze i korekt rozliczeń. Tylko oparte na jasnych definicjach i jawnych dowodach zapisy gwarantują, że pojęcie całości nie stanie się jedynie teoretycznym obowiązkiem, lecz realnym narzędziem zgodności z ustawą.